اختلال دوقطبی و درمان

بیماری دو قطبی:

بیماری دو قطبی چیست؟

بیماری مانیک-دپرسیو به اسامی مختلف در جزوه ها و کتب علمی و نیز میان متخصصین بکار میرود. حتما شما نیز تا کنون علاوه بر نام فوق، نام های بیماری دو قطبی، شیدایی، بایپولار را شنیده اید. منظور از این اسامی گوناگون تنها یک بیماری است که ما از آن به بیماری دو قطبی نام خواهیم آورد

بیماری دو قطبی از اختلالات روانپزشکی است که در آن عمدتاً وجه غالب بیماری مربوط به اختلال در هیجانات و احساسات فرد میگردد و سایر علایم بیماری از جمله اختلال در خواب، اشتها و یا تفکر در پی اختلالات هیجانی بروز میکند

منظور از دو قطبی چیست؟

همانطور که از نام آن فهمیده میشود در این بیماری دو حالت، دو وضعیت بحران روانی و یا دو مرحله بیماری وجود دارد

در شکل بالا خط پر رنگ را خط سلامت از نظر روانی تصور کنید. در این شرایط فرد از نظر هیجانات، خواب و اشتها و نیز در تفکر خود هیچ مشکل عمده ای پیدا نمی کند و به فعالیت عادی زندگی خود ادامه میدهد

در قسمت بالا و پایین خط سلامت روانی دو منحنی میبینید که در هر دو مورد فرد دچار اختلال میشود. به قسمتی که بالای خط سلامت قرار دارد قطب شیدایی یا مانیا و به قسمتی که در پایین خط سلامت قرار دارد قطب افسردگی یا دپرسیون میگویند. به همین دلیل این بیماری را بیماری دو قطبی و یا مانیک-دپرسیو میگویند

بیماری دو قطبی یکی از بیماریهای روانپزشکی است که معمولا به مدت طولانی ادامه دارد و مانند بسیاری از بیماریهای دیگر حتی جسمانی انسان که معمولا مزمن و طولانی مدت میباشند، بیماری دو قطبی نیز از اختلالات طولانی مدت انسان است

این بیماری در تمام جوامع و در تمام طبقات اجتماعی دیده میشود از این رو به خانواده و یا نژاد خاصی اختصاص ندارد

نوع شدید بیماری دو قطبی حدود 5/1-1 در صد افراد جامعه را در طول عمر مبتلا میکند و انواع خفیف آن تا 6% نیز گزارش شده است. ملاحظه میشود که بیماری دو قطبی بیماری نادری نیست

این بیماری در زن و مرد به یک میزان دیده میشود و معمولا سن شروع بیماری بیشتر بین 35-25 سالگی است. این به این منظور نیست که فقط در این سنین دیده میشود بلکه در سنین کودکی و حتی سالمندی نیز ممکن است برای بار اول دیده شود. ولی بیشتر اوقات در محدوده سنی که در بالا ذکر شد شروع میگردد

از بیماری دو قطبی نترسیم

شاید اولین واکنش بیمار و نیز وابستگان نزدیک بیمار در مواجه با این بیماری ترس، نگرانی و وحشت از داشتن چنین بیماری در خود و یا در یکی از عزیزان نزدیک وی باشد. در اکثر موارد این ترس و نگرانی منجر به انکار بیماری علی الخصوص پس از بهبودی و سپری شدن حالت حاد بیماری میگردد و انکار بیماری مانع از کنترل صحیح آن خواهد شد

توصیه متخصصین آن است که

تا جایی که ممکن است در مورد بیماری دو قطبی مطالعه کنیم و با این بیماری آشنا شویم

با روبرو شدن با واقعیت وجود بیماری دو قطبی، هراس نداشته باشیم

روش های درمان و کنترل بیماری را از متخصیص فرا بگیریم

ارتباط خود را با کارشناسان بهداشت روان مانند روانپزشک، روانشناس، مددکار اجتماعی حفظ کنیم

خود را برای یک مقابله تقریبا دراز مدت با بیماری آماده کنیم

به خود مارک و انگ بیمار روانی نزنیم

با رعایت این نکات مطمئن باشید:

بیماری کمترین عارضه را بر زندگی شما یا عزیز شما خواهد گذاشت

در رویارویی با این بیماری کمترین    نا امیدی را خواهید داشت

میتوانید مانند دیگر افرادی که بیماری دو قطبی را ندارند با حفظ شرایطی، زندگی خوب و موفقی را برای خود فراهم کنید

درمان 1

بیماری دو قطبی

تاکید درمان بیماری دو قطبی بر دارو درمانی است. تغییرات شیمیایی که در مغز این بیماران در زمان عود بیماری رخ میدهد با مصرف دارو منظم شده و مواد شیمیایی مغز تعادل خود را بدست میاورند و علایم بیماری از بین میروند و بیماری تحت کنترل در میاید

همانطور که از اسم بیماری بر میاید این بیماری دارای دو قطب یا دو فاز کاملا متفاوت بوده و از این رو درمان آن نیز در فازهای مختلف تاحدودی متفاوت میباشد

هدف از درمان در هریک از فازهای افسردگی یا مانیا این است که بیمار مجددا به حالت سلامت روانی خود بازگردد

درمان با داروهای تنظیم کننده خلق

منظور از داروهای تنظیم کننده خلق داروهایی است که در هر یک از دوفاز بیماری میبایست تجویز نمود. این داروها بیمار را به خط سلامت روانی میرساند و بر هردو فاز  افسردگی و مانیا موثر است. داروهایی که به این منظور تجویز می شوند در درجه اول عبارتند از:

لیتیوم

والپروات سدیم

کاربامازپین

و در مراحل بعدی

لاموتریژین

گاباپنتین

توپیرامات

درمان فاز مانیا

در فاز مانیا علاوه بر مصرف داروهای تنظیم کننده خلق، میبایست داروهایی تجویز کرد که بیمار را به طرف خط سلامت نزدیک کند. در این مرحله شایعترین داروهای مورد استفاده عبارتند از:

رسپیریدون

اولانزاپین

هالوپریدول، پرفنازین، تری فلوپرارین

درمان فاز افسردگی

در این فاز به داروهای تنظیم کننده خلق داروهای ضد افسردگی اافه میگردد. تا بیمار را به خط سلامت روانی برساند. شایعترین داروهای مورد استفاده در این مرحله عبارتند از

فلاکستین

سیتالوپرام

سرترالین

بوپروپیون

افکسور

ایمی پرامین

آمی تریپتیلین

تری میپرامین

باید در نظر داشت که

پس از سپری شدن فاز مانیا یا افسردگی نیاز به مصرف داروهای ضد افسردگی یا ضد مانیا نیست و به احتمال زیاد مصرف تنظیم    کننده های خلق کافی است

مصرف داروهای تنظیم کننده خلق پس از رفع فاز مانیا و افسردگی باید ادامه یابد

به منظور جلوگیری از عود مجدد بیماری (چه فاز مانیا و چه فاز افسردگی) ممکن است پزشک معالج بیمار صلاح بداند که تا چند سال درمان ادامه یابد

یکی از شایعترین اشتباهات بیماران این است که به محض بر طرف شدن فاز مانیا یا افسردگی دارو را قطع میکنند

هر چند که مصرف دارو به مدت طولانی دشوار است ولی استمرار درمان باعث جلوگیری از عود بیماری میگردد

در هر صورت برای تنظیم مقدار دارو حتما با نظر پزشک معالج خود اقدام نمایید

درمان 2

بیماری دو قطبی

همانطور که در بروشور شماره1توضیح داده شد، درمان دارویی اساس و پایه درمان در بیماری دو قطبی است. در صورت مصرف نامنظم و یا قطع پیش از موعد داروها، فازهای بیماری مکررا تکرار میشوند و حتی ممکن است در طول یکسال چند فاز بیماری دیده شود

در درمان بیماری دو قطبی در هر کدام از فازهای بیماری که باشد، حتما باید یکی از داروهای تنظیم کننده خلق مصرف شود

آیا بیماری درمان میشود؟

در پاسخ این سوال باید گفت

بسیاری از بیماریهای انسان علاج قطعی ندارند و با اقدامات درمانی، بیماری کنترل میشود، مانند بیماری دیابت، فشار خون بالا

هدف از درمان در بسیاری از عرصه های پزشکی این است که بیمار مجددا به فعالیت روزمره خود برگردد و کیفیت زندگی مناسبی پیدا کند

منافع درمان به عوارض آن ارجحیت داشته باشد

با این توضیحات بیماری دو قطبی قابل درمان است اما نه به مفهوم ریشه کن شدن آن و عدم نیاز بیمار به ادامه درمان و مصرف دارو.

بجای انکار بیماری، بهتر است یاد بگیریم که چگونه با آن مقابله کنیم، چگونه آن را کنترل کنیم و چگونه با آن و همراه آن زندگی کنیم

از آنجایکه بیماری دو قطبی یکی از بیماریهای طولانی مدت انسان است، از این رو

هر چه این بیماری را بشناسیم

از علت آن آگاه شویم

سیر بیماری و روند آنرا بدانیم

با داروهایی که در درمان بکار میروند آشنا شویم و اثرات درمانی آنها را بدانیم

با عوارض داروها آشنا شویم

بهتر میتوانیم بر بیماری خود کنترل داشته و اجازه ندهیم که بیماری، خود را بر ما و خانواده ما تحمیل کرده و هر روز زندگی ما را دستخوش تغییر و دگرگونی نماید

ازدواج و بیماری دو قطبی

ازدواج و

بیماری شدید روانپزشکی

ازدواج سنت و نیازی است که افراد با انگیزه های مختلف به آن اقدام می کنند. سن ازدواج، زمان ازدواج، تهیه مقدمات ازدواج، شرایط شغلی و اجتماعی همگی از مواردی است که در تصمیم به ازدواج نقش موثری دارند

در مورد ازدواج بیمار مبتلا به بیماری شدید روانپزشکی مانند اسکیزوفرنیا و بیماری دو قطبی نظرات و نگرش های مختلفی وجود دارد. پیش از پرداختن و حلاجی مسئله ازدواج بیمار مبتلا به بیماری شدید روانپزشکی، به چند اعتقاد و فکر غلط میپردازیم

ازدواج باعث بهبودی بیماری میشود. برخی اعتقاد دارند که فرزند بیمارشان ازدواج کند فشار روانی ناشی از تجرد کاهش یافته و فرد بهبود مییابد

رفع نیاز جنسی باعث بهبودی بیماری میشود. برخی فکر میکنند که با ازدواج و ارضاء نیاز جنسی، بیماری فروکشی میکند

بهتر است بدانیم که “ازدواج” با همه منافع و فواید آن، با استرس و فشار روانی حتی برای هر زن و مرد سالم از روانی همراه است. بدیهی است برای کسی که به بیماری شدید روانپزشکی مبتلا است این فشار به مراتب بیشتر است. افزایش فشار روانی یکی از عواملی است که میتواند باعث عود و شدت یافتن بیماری شود.

به همین دلیل بسیاری از خانواده ها پس از ازدواج فرزندشان که دچار بیماری روانپزشکی است با نتایج عکس آن چیزی که توقع داشتند مواجه میشوند

برای گرفتن تصمیم به ازدواج فرزند بیمار خود به سوالات زیر جواب دهید

آیا خود بیمار تمایل به ازدواج دارد یا خیر؟

اگر پاسخ خیر است به ازدواج وی اصرار نداشته باشید

اگر پاسخ بیمار بلی است، در این صورت

علت تمایل وی به ازدواج تشکیل خانواده و بچه دار شدن است یا ارضاء میل جنسی؟

اگر نیت اصلی بیمار ارضاء تمایلات جنسی است، بهتر است از روش هایی که به ازدواج دائم ختم نمی گردد استفاده نمود

اگر نیت اصلی بیمار تشکیل خانواده و داشتن فرزند در کنار ارضاء تمایلات جنسی است، در این صورت برای ازدواج دائم میبایست آماده شد

برای ازدواج دائم بهتر است به نکات زیر توجه نمود

برای انتخاب همسر میبایست توقع خود را از نظر موقعیت اجتماعی وی کمتر نمود

همسر آینده بیمار نقش همسر و تا حدی مراقبت از بیمار را در زندگی مشترک آینده میبایست بازی نماید

برای داشتن فرزند تعجیل نباید کرد

از پنهان کردن بیماری فرزند خود در برابر همسر آینده اکیدا خودداری نمایید. در برخی موارد برای اجتناب از بر هم خوردن ازدواج ممکن است خانواده بیماری بیمار را پیش از ازدواج پنهان نمایند که این کار عواقب شرعی و قانونی در پی دارد و خود فشار روانی بسیار زیادی را برای بیمار به همراه خواهد داشت

به همسر آینده بیمار تا حد امکان بیماری فرزند خود را توضیح دهید و در صورت لزوم با ملاقات پزشک معالج بیمار میتوان توضیحات لازم را به طرف مقابل ارایه نمود

هدف از این توضیح ایجاد نگرانی و وحشت در دل خانواده همسر احتمالی نیست بلکه ایجاد آگاهی لازم و اتخاذ تصمیم آگاهانه است تا پس از ازدواج با مشکلات و اختلافات کمتری مواجه گردند

خانواده بیمار بهتر است بداند منظور از ازدواج سپردن بیمار به همسر آینده و رفع مسئولیت از خود نیست چرا که زندگی مشترک با یک فرد دیگر علی الخصوص در صورت داشتن فرزند با مسوولیت هایی همراه است که بیمار از عهده آنها به تنهایی بر نخواهد آمد و نیاز به کمک بیشتری خواهد داشت

پس از ازدواج نیاز بیمار به حمایت خانواده بیش از زمان مجردی وی خواهد بود. توجه به این مطلب به خانواده در تصمیم آگاهانه به ازدواج کمک می کند

پس از ازدواج داروی بیمار قطع نخواهد شد. در دورانی که صحبت از ازدواج و انجام مراسم مربوطه است حتی بهتر است با وجود اینکه بیماری عود نکرده و تشدید نیافته، کمی مقدار دارو افزایش یابد. علت افزایش دارو این است که ازدواج برای بسیاری از افراد سالم و یا مبتلا به بیماری روانپزشکی منبع استرس و فشار روانی است. این فشار روانی میتواند باعث عود بیماری و تشدید حداقل خفیف علایم بیماری گردد. پس هدف از افزایش مقدار دارو در این مرحله در واقع پیشگیری است هرچند که بیمار نیاز به مقدار اضافی دارو ندارد

علایم فاز افسردگی

علایم فاز افسردگی در بیماری دو قطبی چیست؟

قطب افسردگی دقیقا مخالف قطب مانیا در این بیماری است، به این معنی که روحیه و رفتار بیمار و نیز افکار و اندیشه بیمار در این مرحله صدو هشتاد درجه با یکدیگر تفاوت دارند

علایم بیماری در فاز افسردگی عبارتند از

خلق افسرده. بیمار احساس پکری، غمگینی دارد، شاد نمی شود و چیزی او را خوشحال نمیکند. این در حالی است که بیمار در فاز مانیا بدون دلیل روشن و علت واضحی شاد و روحیه بالایی دارد

اعتماد به نفس پایین. در فاز افسرده بیمار از اینکه بتواند دست به کاری و اقدامی بزند هراسان است و به خود اعتماد ندارد. در حالیکه در فاز مانیا بیمار حتی بدون مطالعه و فراهم بودن شرایط لازم، دست به اقدامات بزرگی مانند خرید و فروش خانه، صدور چک، حتی چک های بی محل نموده و ترس از عواقب آن را به خود راه نمیدهد

بی علاقگی و دلمردگی. در مرحله افسردگی بیمار علایق خود به کارها و فعالیت های قبلی از دست میدهد، کم کار میشود و تمایل به گوشه گیری پیدا میکند. در حالیکه در مرحله مانیا پر کارشده، مرتب در تقلا و تلاش است و در واقع خستگی ناپذیر میگردد

بی انگیزه شدن. بیمار افسرده کشش و انگیزه لازم برای انجام کارهای حتی جاری خود را ندارد. به کارهای خود بی رغبت میشود و آنها را پشت گوش میاندازد. در حالی که در مرحله مانیا بالعکس تا کاری را به نتیجه نرساند آرام و قرار ندارد، تا حصول نتیجه روز وشب پیگیر کار میشود و برای تحقق آن به افراد مختلف و نهادهای ذیربط مرتب سرکشی میکند

افزایش خواب. در مرحله افسرده خواب بیمار افزایش مییابد و حتی اگر نخوابد تمایل دارد بیشتر وقت خود را در رختخواب بگذراند. در واقع بیشتر اوقات خسته و کسل است. در فاز مانیا بیمار خستگی بردار نیست، صبح تا شب فعالیت دارد. خوابش به حدود 2 تا 3 ساعت در شب کاهش مییابد و فردا صبح سر حال و بدون خستگی از خواب بیدار میشود

فراموشی و جریان فکر کند

بیمار افسرده به سختی فکر خود را متمرکز میسازد و به دشواری قادر است در مورد مطلبی خوب فکر کند و تصمیم بگیرد، فکر خوب کار نمی کند، حواسش پرت است. در حالیکه همین فرد در مرحله مانیای بیماری به سرعت فکر میکند و تصمیم میگیرد. سرعت فکر او بسیار افزایش مییابد و گاهی این افزایش سرعت فکر به ناتوانی در تفکر منسجم و هدف مند منجر میگردد. افکار در ذهن بیمار در مرحله مانیا به سرعت برق ممکن است جریان پیدا کرده و باعث میشوند که از یک فکر به فکر دیگر پرش کنند

معمولا بیمار در مرحله افسردگی بسیار ناراحت و کلافه است و دوست دارد هر چه سریعتر از دست آن خلاص شود در حالیکه علایم فاز مانیا را خوشایند دانسته و از درمان فراری است

از طرف دیگر بر خلاف بیمار، اعضاء خانواده بیمار از فاز مانیا بیشتر نگران هستند زیرا بیمار دراین مرحله دست به اقداماتی میزند که عوارض بسیاری دارد و خود و خانواده را دچار مشکل میسازد

توجه به علایم بیماری در مراحل مانیا و افسردگی باعث پیشگیری از عود مکرر بیماری شده وفرد قادر خواهد بود به بیماری خود غلبه نماید

والپروات، دپاکن، والپروات سدیم

آنچه لازم است در مورد”والپروات سدیم- دپاکن- والپروات سدیم”   بدانیم

والپروات سدیم دارویی است که با اثر بر سیستم اعصاب مرکزی تاثیرات درمانی خود را اعمال می نماید

در داروخانه ها ترکیبات مختلفی از آن موجود است به اسامی مختلف آورده می شود. نوعی از آن که “آهسته رهش” بوده و نوسان سطح خونی کمتری ایجاد می کنند، از این رو عوارض کمتری در بیمار ایجاد می کنند و به همین دلیل بجای اینکه روزی سه بار مصرف شوند روزی یک الی دو بار تجویز می گردند. مصرف دارو با دفعات کمتر همکاری بیمار در ادامه طولانی دارو را نیز بهبود می بخشد و خطر دارو کمتر می شود. به یاد داشته باشیم که مهمتری علت عود بیماری قطع مصرف یا کاهش نابجای مقدار داروی بیمار می باشد

این دارو در درمان سردرد میگرنی، بیماری صرع، افسردگی و بیماری دوقطبی، کنترل علایم ترک الکل و موارد دیگر کاربرد درمانی دارد

برخی با دانستن اینکه این دارو یکی از دارو های ضد تشنج است، از مصرف آن واهمه پیدا می کنند وحتی از ادامه مصرف آن منصرف می شوند که در این صورت بهتر است ابهامات و سوالات خود را از پزشک معالج خود بپرسند

بیماری مانیا

والپروات سدیم در کنترل فاز مانیای بیماری دو قطبی داروی بسیار موثری است. این دارو هم در فاز حاد بیماری و نیز در فاز خاموش بیماری و به منظور پیشگیری از عود فاز حاد بسیار موثر می باشد

اثرات درمانی دارو به سطح خونی آن دارد که میان 50 تا 150 میکرو گرم در دسی لیتر است. معمولا پس از تجویز دارو، سطح خونی آن تعیین و مقدار داروی مصرفی بیمار بر اساس آن تنظیم می شود

افسردگی

در درمان فاز افسردگی بیماری مانیا نیز کاربرد درمانی دارد که معمولا با داروهای ضد افسردگی تجویز می گردد تا ضمن درمان افسردگی از عود حمله مانیا جلوگیری نماید

تجویز والپروات سدیم در دوران حاملگی ممنوع است به ویژه در سه ماه اول، اما در زمان شیر دهی منعی ندارد بخصوص اگر نگران عود بیماری مانیا باشیم که معمولا پس از زایمان در فرد مبتلا به بیماری دوقطبی شایع است

تجویز این دارو در سه ماهه دوم و سوم حاملگی اگر از نظر کنترل بیماری حاد مانیا ضرورت داشته باشد منعی ندارد

مهمتری عوارض والپروات سدیم که لازم است بدانیم

چاقی. برای کنترل آن نیاز به داشتن رژیم غدایی است

لازم است از ترکیبات روی برای جلوگیری از ریزش مو استفاده شود

لرزش. تجویز پروپرانولول و گاباپنین موثر است

اختلال عادت ماهانه به ویژه در دختران جوان

تهوع و درد معده. مصرف دارو به همراه غذا  در کاهش آن موثر است

ورم، به ویژه در پاها. کاهش مقدار دارو موثر است

موارد فوق شایع ولی خطرناک نیستند

برخی موارد نادرند هر چند که ممکن است خطرناک باشند

هپاتیت یا ورم کبد

اختلالات خونی

اختلال هوشیاری

کسانی که تواما آسپیرین و یا وارفارین و یا سایر داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند باید بیشتر تحت نظر باشند زیرا سطح خونی داورهای فوق در صورت مصرف توام والپروات سدیم افزایش یافته و خطر خونریزی بیشتر می شود

آزمایشات دوره ای

کسانی که تحت درمان والپروات سدیم قرار دارند لازم است آزمایشات زیر را به صورت دوره ای انجام دهند تا از عوارض ناخواسته و خطرناک به موقع آگاه شده و اقدامات لازم برای پیشگیری به عمل آید

آزمایش شمارش گلبول های سفید وقرمز هر 6 تا 12 ماه

آزمایش آنزیم های کبدی هر 6 ماه تا 12 ماه

افزایش مختصر آنزیم های کبد به معنی قطع دارو نمی باشد، در این گونه مواقع لازم است با پزشک خود مشورت نمایید

از آنجائیکه مصرف طولانی والپروات سدیم  میتواند باعث کمخونی شود بهتر است تواما از ویتامین اسید فولیک استفاده نمود

لیتیم

آنچه لازم است در مورد “لیتم” بدانیم

لیتیم یکی از داروهای روانپزشکی است که بیش از 40 سال است که برای درمان برخی از اختلالات روانپزشکی بصورت وسیع از سوی روانپزشکان تجویز می گردد. لیتیم یک نوع نمک است که در جدول مندلیف در گروه سدیم قرار دارد

لیتیم در داروخانه های ایران به صورت قرص های 300 میلی گرمی به نام لیتیم کربنات وجود دارد

موارد مصرف لیتیم کدام است؟

شایعترین مورد مصرف این دارو در بیماری افسردگی دو قطبی یا مانیک دپرسیو می باشد. این دارو را در هر دو فاز افسردگی و شیدایی (مانیا) مصرف می گردد

لیتیم قادر است تا 80% با مصرف منظم آن از عود بیماری دو قطبی پیشگیری نماید

این دارو هم در مرحله حاد بیماری که معمولا بیمار در بیمارستان بستری می گردد و نیز در مرحله نگهدارنده ( یعنی مرحله ای که بیماری در مرحله خاموش قرار دارد، مصرف می گردد. به عبارتی هم اثر درمان مرحله حاد بیماری را دارد و هم قادر است از عود فاز ماینا و افسردگی جلوگیری نماید

مقدار و نحوه مصرف چگونه است؟

معمولا این دارو روزانه  3 تا 4 عدد تجویز می شود، اما روانپزشکان مقدار مصرف دارو را بر اساس سطح خونی دارو تنظیم می کنند. سطح خونی دارو بر حسب فاز بیماری تفسیر می شود. در مرحله حاد بیماری بهتر است بین 0.8 تا 1.2 میلی اکی والان در لیتر و در مرحله غیر حاد یا خاموش بیماری بین 0.6 تا 0.8 تنظیم شود بهتر است

عوارض دارو

عوارض گوارشی. تهوع، استفراغ و اسهال. مصرف دارو به همراه غذا این عوارض را کاهش میدهد

لرزش دستها. کاهش دور دارو، تقسیم دارو در سه وعده در روز، تجویز داروهایی مانند پروپرانولول و پیریمیدون می تواند موثر باشد

چاقی. مصرف زیاد آب و یا احتمالا بروز کم کاری تیروئید می تواند از علل آن باشد

افزایش ادرار. این عارضه شایع است و ممکن است در 30% بیماران دیده شود. با مصرف دارو ها در یک دوز و افزایش مصرف مایعات روزانه

کم کاری غده تیروئید. در 10% کسانیکه لیتیم مصرف می کنند دیده می شود.تجویز لووتیروکسین می تواند موثر باشد

عوارض پوستی. مانند جوش هایی شبیه جوش غرور، تشدید پسوریازیز، ریزش مو

مسمومیت با لیتیم

مسمومیت با این دارو با سطح خونی برابر یا بالاتر از 1.5 میلی اکی والان در لیتر شروع می شود. نزدیکی سطح درمانی (0.8 تا 1.2 ) با سطح خونی مسمومیت این دارو نیاز به دقت بیشتری در تجویز این دارو دارد

علایم مسمومیت خفیف: استفراغ، سرگیجه، نیستاگموس (حرکات غیر ارادی چشم ها)

علایم در حد متوسط شامل بی اشتهایی، تاری دید، پرش های اندام ها، اختلال هوشیاری

علایم در حد شدید مانند تشنج و کما میباشد

حاملگی و مصرف لیتیم

تجویز لیتیم به ویژه در سه ماه ممنوع است. خطر عوارض قلبی در جنین 20 برابر افزایش می یابد.

پس از زایمان نیز از انجائیکه لیتیم در شیر مادر وجود دارد بهتر است لیتیم تجویز نگردد یا در صورتیکه به علت خطر عود بیماری پس از زایمان ،که احتمال آن زیاد است، لازم نوزاد از شیر خشک تغذیه شود

تداخل دارویی

نظر به اینکه مصرف توام داروها ممکن است سطح لیتیم را در خون تغییر دهد بهتر است در این مورد با پزشک خود مشورت نمایید. اما بهتراست بدانید که مصرف چای و قهوه سطح لیتیم را کاهش میدهد پس بهتر است حداقل در نوشیدن آنها افراط نکنیم. داروهای ضد درد و التهاب مانند بروفن، ناپروکسان و نیز داروهایی که برای کنترل فشار خون مصرف می شوند و ادرار را افزایش میدهند سطح لیتیم را بالا می برند

بهتر است برای کنترل سطح لیتیم خون هر سه ماه یکبار آزمایشات زیر و نیز سایر مواردیکه پزشک شما صلاح میداند انجام دهید

تیروئید

کلیه

سطح خونی لیتیم

روزانه 2 تا 3 لیتر از مایعات بنوشید

در صورت انجام ورزش های سنگین و یا سفر به نقاط سرد سیر و یا گرمسیر، پزشک خود را مطلع سازید

علایم فاز افسردگی

علایم فاز افسردگی در بیماری دو قطبی چیست؟

قطب افسردگی دقیقا مخالف قطب مانیا در این بیماری است، به این معنی که روحیه و رفتار بیمار و نیز افکار و اندیشه بیمار در این مرحله صدو هشتاد درجه با یکدیگر تفاوت دارند

علایم بیماری در فاز افسردگی عبارتند از

خلق افسرده. بیمار احساس پکری، غمگینی دارد، شاد نمی شود و چیزی او را خوشحال نمیکند. این در حالی است که بیمار در فاز مانیا بدون دلیل روشن و علت واضحی شاد و روحیه بالایی دارد

اعتماد به نفس پایین. در فاز افسرده بیمار از اینکه بتواند دست به کاری و اقدامی بزند هراسان است و به خود اعتماد ندارد. در حالیکه در فاز مانیا بیمار حتی بدون مطالعه و فراهم بودن شرایط لازم، دست به اقدامات بزرگی مانند خرید و فروش خانه، صدور چک، حتی چک های بی محل نموده و ترس از عواقب آن را به خود راه نمیدهد

بی علاقگی و دلمردگی. در مرحله افسردگی بیمار علایق خود به کارها و فعالیت های قبلی از دست میدهد، کم کار میشود و تمایل به گوشه گیری پیدا میکند. در حالیکه در مرحله مانیا پر کارشده، مرتب در تقلا و تلاش است و در واقع خستگی ناپذیر میگردد

بی انگیزه شدن. بیمار افسرده کشش و انگیزه لازم برای انجام کارهای حتی جاری خود را ندارد. به کارهای خود بی رغبت میشود و آنها را پشت گوش میاندازد. در حالی که در مرحله مانیا بالعکس تا کاری را به نتیجه نرساند آرام و قرار ندارد، تا حصول نتیجه روز وشب پیگیر کار میشود و برای تحقق آن به افراد مختلف و نهادهای ذیربط مرتب سرکشی میکند

افزایش خواب. در مرحله افسرده خواب بیمار افزایش مییابد و حتی اگر نخوابد تمایل دارد بیشتر وقت خود را در رختخواب بگذراند. در واقع بیشتر اوقات خسته و کسل است. در فاز مانیا بیمار خستگی بردار نیست، صبح تا شب فعالیت دارد. خوابش به حدود 2 تا 3 ساعت در شب کاهش مییابد و فردا صبح سر حال و بدون خستگی از خواب بیدار میشود

فراموشی و جریان فکر کند

بیمار افسرده به سختی فکر خود را متمرکز میسازد و به دشواری قادر است در مورد مطلبی خوب فکر کند و تصمیم بگیرد، فکر خوب کار نمی کند، حواسش پرت است. در حالیکه همین فرد در مرحله مانیای بیماری به سرعت فکر میکند و تصمیم میگیرد. سرعت فکر او بسیار افزایش مییابد و گاهی این افزایش سرعت فکر به ناتوانی در تفکر منسجم و هدف مند منجر میگردد. افکار در ذهن بیمار در مرحله مانیا به سرعت برق ممکن است جریان پیدا کرده و باعث میشوند که از یک فکر به فکر دیگر پرش کنند

معمولا بیمار در مرحله افسردگی بسیار ناراحت و کلافه است و دوست دارد هر چه سریعتر از دست آن خلاص شود در حالیکه علایم فاز مانیا را خوشایند دانسته و از درمان فراری است

از طرف دیگر بر خلاف بیمار، اعضاء خانواده بیمار از فاز مانیا بیشتر نگران هستند زیرا بیمار دراین مرحله دست به اقداماتی میزند که عوارض بسیاری دارد و خود و خانواده را دچار مشکل میسازد

توجه به علایم بیماری در مراحل مانیا و افسردگی باعث پیشگیری از عود مکرر بیماری شده وفرد قادر خواهد بود به بیماری خود غلبه نماید.Top of Form

Bottom of Form

علایم فاز افسردگی

علایم فاز افسردگی در بیماری دو قطبی چیست؟

قطب افسردگی دقیقا مخالف قطب مانیا در این بیماری است، به این معنی که روحیه و رفتار بیمار و نیز افکار و اندیشه بیمار در این مرحله صدو هشتاد درجه با یکدیگر تفاوت دارند

علایم بیماری در فاز افسردگی عبارتند از

خلق افسرده. بیمار احساس پکری، غمگینی دارد، شاد نمی شود و چیزی او را خوشحال نمیکند. این در حالی است که بیمار در فاز مانیا بدون دلیل روشن و علت واضحی شاد و روحیه بالایی دارد

اعتماد به نفس پایین. در فاز افسرده بیمار از اینکه بتواند دست به کاری و اقدامی بزند هراسان است و به خود اعتماد ندارد. در حالیکه در فاز مانیا بیمار حتی بدون مطالعه و فراهم بودن شرایط لازم، دست به اقدامات بزرگی مانند خرید و فروش خانه، صدور چک، حتی چک های بی محل نموده و ترس از عواقب آن را به خود راه نمیدهد

بی علاقگی و دلمردگی. در مرحله افسردگی بیمار علایق خود به کارها و فعالیت های قبلی از دست میدهد، کم کار میشود و تمایل به گوشه گیری پیدا میکند. در حالیکه در مرحله مانیا پر کارشده، مرتب در تقلا و تلاش است و در واقع خستگی ناپذیر میگردد

بی انگیزه شدن. بیمار افسرده کشش و انگیزه لازم برای انجام کارهای حتی جاری خود را ندارد. به کارهای خود بی رغبت میشود و آنها را پشت گوش میاندازد. در حالی که در مرحله مانیا بالعکس تا کاری را به نتیجه نرساند آرام و قرار ندارد، تا حصول نتیجه روز وشب پیگیر کار میشود و برای تحقق آن به افراد مختلف و نهادهای ذیربط مرتب سرکشی میکند

افزایش خواب. در مرحله افسرده خواب بیمار افزایش مییابد و حتی اگر نخوابد تمایل دارد بیشتر وقت خود را در رختخواب بگذراند. در واقع بیشتر اوقات خسته و کسل است. در فاز مانیا بیمار خستگی بردار نیست، صبح تا شب فعالیت دارد. خوابش به حدود 2 تا 3 ساعت در شب کاهش مییابد و فردا صبح سر حال و بدون خستگی از خواب بیدار میشود

فراموشی و جریان فکر کند

بیمار افسرده به سختی فکر خود را متمرکز میسازد و به دشواری قادر است در مورد مطلبی خوب فکر کند و تصمیم بگیرد، فکر خوب کار نمی کند، حواسش پرت است. در حالیکه همین فرد در مرحله مانیای بیماری به سرعت فکر میکند و تصمیم میگیرد. سرعت فکر او بسیار افزایش مییابد و گاهی این افزایش سرعت فکر به ناتوانی در تفکر منسجم و هدف مند منجر میگردد. افکار در ذهن بیمار در مرحله مانیا به سرعت برق ممکن است جریان پیدا کرده و باعث میشوند که از یک فکر به فکر دیگر پرش کنند

معمولا بیمار در مرحله افسردگی بسیار ناراحت و کلافه است و دوست دارد هر چه سریعتر از دست آن خلاص شود در حالیکه علایم فاز مانیا را خوشایند دانسته و از درمان فراری است

از طرف دیگر بر خلاف بیمار، اعضاء خانواده بیمار از فاز مانیا بیشتر نگران هستند زیرا بیمار دراین مرحله دست به اقداماتی میزند که عوارض بسیاری دارد و خود و خانواده را دچار مشکل میسازد

توجه به علایم بیماری در مراحل مانیا و افسردگی باعث پیشگیری از عود مکرر بیماری شده وفرد قادر خواهد بود به بیماری خود غلبه نمایدTop of Form

آنتی سایکوتیک آهنگ اختلال اختلال روانی اختلالات روانی اختلالات عصبی استرس اسکیزوفرن اسکیزوفرنیk اعتیاد اعصاب و روان اعصاب وروان اعصاب وروان،تست اعصبانیت افسردگی افطار الکترود الکتروشوک انحراف جنسی اوتیسم بایپولار بدبینی بستری بستری بیماران روانی مزمن بهتر بهترین درمان اسکیزوفرن بهترین متخصص اعصاب و روان بیماران اعصاب وروان بیماران روانی بیماران روانی مزمن بیماری تشخیص تشنج تنش توانبخشی توانبخشی, اعصاب وروان, بهترین متخصص اعصاب و روان ,روانی مزمن, مرکزتوان توانبخشی,اعصاب وروان,روانی مزمن,مرکزتوانبخشی,بیماران اعصاب وروان,مرکز توهم حافظه خانواده دارو داروهای اسکیزوفرنی درمان درمان اسکیزوفرن درمان بیماران اعصا دستگاه عصبی دوقطبی رفتار پرخاشگرانه رمضان رواندرمانی روانشناختی روانپریش روانپزشک روانپزشکان روانی مزمن روشهای درمان رکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهد ریسپیریدون سایکوتیک شیزوفرنی عصبانیت علائم منفی عود كلوزاپین مرکز اعصاب و روان مهرآفرین مرکز بستر بیماران اعصاب و روان مهرآفرین مرکز توانبخشی مهرآفرین مرکز نگهدارمرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان تهران مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان تهران مهرآفرین مرکزتوانبخشی مغز مهرآفرین موسیقی موسیقی درمانی نگهداری نگهداری بیماران اعصاب و روان هالوپریدول هذیان هوش فعال پارکینسون پزشکی ژن ژنتیکی کاتاتونیک کاردرمای کارکرد مغز کودک آزاری