اسکيزوفرني درمان دارد؟

اسکيزوفرني درمان دارد؟

photo 2016 05 13 10 11 14

بيماري اسکيزوفرني به دليل وجود ژن‌هاي معيوب به وجود مي‌آيد؛ ژن‌هايي که بايد واسطه‌هاي شيميايي‌اي که در مغز توليد مي‌شود را به صورت متعادل توليد کنند، بعضي از اين مواد شيميايي مانند دوپامين را زياد توليد مي‌کنند و اين مساله باعث بروز علايم مثبت بيماري اسکيزوفرني مي‌شود و در طول زمان به دليل صدمات مغزي علايم منفي به وجود خواهد آمد...

هرچه درمان زودتر آغاز شود از بروز علايم منفي پيشگيري مي‌شود. داروهاي ضد دوپامين، علايم مثبت بيماري را از بين مي‌برند اما عوارض دارند. خوشبختانه داروهاي جديدي که در دو دهه اخير به بازار آمدند نه‌تنها بر دوپامين بلکه بر سرتونين مغز نيز تاثير مي‌گذارند و عوارض کمتري نيز دارند.
علاوه بر درمان‌هاي دارويي، درمان‌هاي الکتروشوک، روان‌درماني، اصلاح شرايط محيطي و آموزش خانواده نقش مهمي در بهبود بيماري دارد. نکته بسيار مهم اين است که شايد بيمار اسکيزوفرني بيرون مخوف و ترسناکي داشته باشد اما درون او بسيار حساس است که بايد درکش کنيد و راه ورود به درونش را پيدا کنيد. باور ديگري که در مورد بيماري اسکيزوفرني وجود دارد اين است که اين بيماران تا پايان عمر خود بايد دارو مصرف کنند اما مصرف دارو به شدت بيماري و پاسخي که بيمار به دارو مي‌دهد، بستگي دارد بنابراين حتي اگر بيماري تا پايان عمرش هم دارو مصرف کند به اين معنا نيست که تا آخر عمر بيمار باقي مي‌ماند. بيماران اسکيزوفرني به درمان 3 نوع واکنش نشان مي‌دهند؛

• گروه اول افرادي هستند که به دارو پاسخ مي‌دهند و دارو آثار قابل‌توجهي روي آنها ندارد و تنها کنترل نسبي نسبت به رفتارهايشان ايجاد خواهد شد.

• گروه دوم بيماراني هستند که به درمان پاسخ مي‌دهند و با درمان‌هاي دارويي و روان‌شناختي مستمر درمانشان به خوبي انجام مي‌شود، اما عملکرد ندارند.

• گروه سوم بيماراني هستند که به درمان پاسخ مي‌دهند، عملکرد پيدا مي‌کنند و بهبود مي‌يابند و به زندگي عادي بازمي‌گردند. به‌طور کلي درمان اسکيزوفرني ترکيب دارودرماني، روان‌درماني، کاردرماني، تفريح‌درماني و آموزش است که در کنار آن بايد بيمار را درک کنيم.