تاثير کاردرماني بر ابعاد مختلف کيفيت زندگي بيماران اسکيزوفرنيک مزمن

مرکز بستری و درمان بیماران اعصاب و روان مهرآفرین

زمينه و هدف: بيماري اسکيزوفرنيا شديدترين و مزمن شونده ترين بيماري روانپزشکي است که با اختلال در تواناييهاي اجتماعي و شغلي همراه است. کار درماني باعث افزايش اعتماد به نفس، خودسازي و تقويت رفتارهاي کاري در بيمار مي شود. اين پژوهش با هدف تعيين تاثير کاردرماني بر ابعاد مختلف کيفيت زندگي بيماران اسکيزوفرنيک مزمن بستري در بيمارستان سينا انجام شده است.
روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه کار آزمايي باليني است که ابتدا بيماران اسکيزوفرن مزمن بستري در بيمارستان سيناي فارسان در استان چهارمحال و بختياري بصورت سرشماري انتخاب و کيفيت زندگي آنان بوسيله پرسشنامه کيفيت زندگي بررسي و سپس بيماران بصورت تصادفي به دو گروه مورد (32 نفر) و شاهد (30 نفر) تقسيم گرديدند. کاردرماني به مدت 20 ساعت در هفته در طي 6 ماه براي گروه مورد اجرا شد. بعد از اجراي کاردرماني مجددا کيفيت زندگي بيماران بررسي و اطلاعات با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي
(tمستقل) تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: نتايج نشان داد در بدو مطالعه، تفاوت معني داري بين ميانگين نمره کيفيت زندگي گروه مورد و شاهد، وجود نداشت، بعد از مطالعه اين تفاوت در حيطه انگيزه و انرژي و نمره کل کيفيت زندگي بين گروه مورد و شاهد معني دار بود
(P<0.001).
نتيجه گيري: نتايج نشان داد که کاردرماني تنها بر حيطه انگيزه و انرژي کيفيت زندگي بيماران موثر بوده و لازمست از درمان هاي ديگر در جهت تعديل يا رفع علايم بيماران اسکيزوفرن و ارتقا فعاليت هاي رواني – اجتماعي استفاده نمود