نحوه ی برخورد با بیمار اسکیزوفرنی در مرحله حاد بیماری در منزل

نحوه ی برخورد با بیمار اسکیزوفرنی در مرحله حاد بیماری در منزل

مرکز بستری و نگهداری بیماران اعصاب و روان

بیماری اسکیزوفرنیا ماهیت عود کننده دارد. در هرحمله عود بیماری، علائم متعددی از جمله توهم  و یا هذیان  بروز می کنند.همراه با این علائم ، تغییر رفتار به صورت های گوناگون در بیمار به وجود می آید.مثلا ممکن است فرد بیقرار شده و رفتاری توأم با پرخاشگری پیدا کند.

. شناخت علائم هشدار دهنده پیش از عود بیماری به خانواده کمک می کند تا زودتر و به بهترین شیوه خود را برای مقابله و کنار آمدن با شرایط بحرانی ناشی از عود بیماری آماده نمایند . وجود آمادگی قبلی سبب کاهش فشار روانی بر مراقب و اعضاء خانواده می شود.

منظور از علائم هشدار دهنده، علایمی هستند که خفیف بوده و قبل از عود شدید بیماری بروز می کنند.

منظور از شرایط بحرانی حالتی است که بیمار عصبی و پرخاشگر بنظر می رسد و هر آن ممکن است به کار خشنی دست بزند.

استفاده از روشهای زیر به شما کمک می کند تا از بدتر شدن وضعیت جلوگیری کنید:

1.     تا جائی که می توانید آرام باشید.

2.     تحریک های خارجی را به حداقل برسانید. به عنوان مثال تلویزیون و رادیو را خاموش نمائید .

3.     شمرده شمرده و آرام صحبت کنید و سعی کنید به او دستور ندهید.

4.  خودتان بنشینید و سعی کنید بیمار را تشویق به نشستن و صحبت کردن کنید. به صورت نشسته با بیمار صحبت کنید.

5.     بالای سر یا پشت سر بیمار قرار نگیرید و فاصله خودتان را با او حفظ کنید.

6.  تا حد امکان وسایل تیز و برنده و یا اشیائی را که به راحتی قابل پرتاب شدن هستند، از دسترس دور نگه دارید.

7.  از او بخواهید که در مورد حالات روحی خودش مانند ترس و نگرانی صحبت کند. در این حالت سعی نکنید که او را مجاب یا متقاعد کنید که اشتباه می کند.

8.     از در گوشی صحبت کردن یا پچ پچ کردن با دیگران در مقابل بیمار خودداری کنید.

9.  از بیان جملاتی مثل «چرا مثل بچه ها رفتار می کنی» «اصلاً این گونه که تو می گویی نیست». «این چه کاری است که می کنی » اجتناب کنید.

10.در مورد نحوۀ رفتار با فرد در شرایط بحرانی با سایر اعضای خانواده صحبت کنید و با هم به تفاهم برسید، تا در چنین شرایطی تمامی اعضای خانواده بدانند که چگونه باید رفتار کنند.

11.مسیر حرکت یا خروج بیمار رااز منزل سد نکنید.

12.او را تشویق کنید که با شما یا فردی که رابطه خوبی با او دارد به بیمارستان برود.

13.اگر نتوانستید بیمار را آرام کنید و شرایط خطرناک برای بیمار یا سایر اعضای خانواده وجود داشت با پلیس 110 تماس بگیرید.

14.از آدرس و تلفن خدمات اورژانس یا مراکز روانپزشکی که دارای اورژانس هستند مطلع باشید.

15.حتی‌الامکان تلفن پزشک معالج بیمار یا مددکار اجتماعی بیمارستان روانپزشکی را در دست داشته باشید.

16.بدانید که در این مواقع از چه کسانی اعم از دوست ،اقوام یا همسایگان می توانید تقاضای کمک نمائید.

خونسردی خود را حفظ کنید و بدانید که شما قبلاً نیز با چنین موقعیت‌هایی روبرو ‌شده‌اید و قادر بوده اید وضعیت بحرانی را کنترل نم

مرکز بستری درمان توانبخشی و نگهداری بیماران اعصاب و روان مهرآفرین