9)باور غلط درباره بیماری دو قطبی

 

 

 

9)باور غلط درباره بیماری دو قطبی

1. آیا بیماری دوقطبی بدین معناست که من واقعا روانی ام؟

هرچند بیماری دوقطبی بیماری روحی جدی می باشد، اما از دیگر بیماری های روحی جدی تر نیست. ابتلا به اختلال دوقطبی به معنای بی خردی شما نیست. تنها بدین معناست که شما باید متوجه اثرات منفی آن بر زندگی خود باشید. بدون توجه به این قضیه، این بیماری سبب مشکلات عدیده ای برای شخص و در روابط و زندگی وی میگردد.

2. بیماری دوقطبی همانند دیابت یک اختلال طبی است.

در حالیکه برخی تبلیغ های تجاری بیماری دوقطبی را تنها بصورت یک مشکل پزشکی ساده نشان می دهند، بیماری دوقطبی- با توجه به دانش ما و علم موجود در این زمان- یک بیماری پیچیده است (بیماری یا مشکلات روحی) که به شکل روانی، اجتماعی و بیولوژیکی بروز می کند. هرچند مولفه های بارزی در اعصاب بیولوژیکی و ژنتیک دارد، همانند بیماریهای پزشکی مثل ADHD(اختلال بیش فعالی کم توجهی) و یا بیماری های روحی دیگر، اگر درمان اختلال دوقطبی تنها بر مولفه های دارویی تمرکز داشته باشد، غالبا با شکست مواجه میشود.

3. افسردگی- شیدایی با بیماری دوقطبی فرق دارد.

افسردگی- شیدایی نام قدیمی بیماری دوقطبی است. نام تغییر یافته برای توصیف دقیق حالت بیماری شخصی که میان دو قطب یا دو احساس در حال نوسان است انتخاب شده است. این دو قطب افسردگی و مانیا می باشند.

4. تا آخر عمر باید از دارو درمانی استفاده کنم.

هرچند فرض اولیه بر این است که همانند بسیاری از بیماری های روحی اشخاص مبتلا به اختلال دوقطبی به دارو درمانی تا آخر عمرشان نیاز دارند، هیچکس نمی تواند حدس بزند که شما، بعنوان یک فرد منحصر بفرد، چگونه به درمانها پاسخ می دهید و یا در آینده نیازهای شما چه خواهند بود. افرادیکه مدت طولانی با این بیماری درگیر بوده اند، اغلب متوجه نوسانات خود بین مانیا و افسردگی شده و ممکن است نیازشان به دارو کاهش یابد و یا بدون عوارض درد آوری قطع گردد.

5. از وقتی دارو مصرف می کنم حالم بهتر است، شاید بدین معناست که دیگر به دارو ها احتیاجی ندارم؟

اشتباه است. هنگامیکه حال شخص بر اثر مصرف دارو بهتر می شود غالبا مصرف دارو را قطع می کند که این اغلب موجب بازگشت و عود مجدد میگردد. این مشکل رایجی است که در درمان بیماری دوقطبی وجود دارد که متخصصان به آن اصطلاحا  اطاعت از درمان می گویند. به زبان ساده تر، لازم و واجب است که بیمار درمان تجویز شده را فارغ از هر پیشرفتی در حال خود تا زمان مشخص شده ادامه دهد.

6. در اختلال  دوقطبی نیازی به مشاوره درمانی نیست.

این قضیه از فردی به فرد دیگر متفاوت است (همانند دوز دارو درمانی)، اما این باور غلط است که مشاوره درمانی در درمان بیماری دوقطبی اثر ندارد. مشاوره درمانی می تواند بسیار موثر باشد، چرا که دارو درمانی به تنهایی مهارت های لازم بری مقابله با فشارهای روانی اپیزودهای مختلف را به افراد مبتلا آموزش نمی دهد. مشاوره درمانی به فرد مبتلا به بیماری دوقطبی کمک می کند بیاموزد چگونه با در درزامدت با این اختلال کنار بیاید

7. آنتی سایکوتیک ها فقط در درمان اسکیزوفرنی استفاده می شوند.

در سال 1990 در آمریکا، دسته ی جدیدی از داروها با نام " آنتی سایکوتیک های آتیپیکال" معرفی شدند. این داروهای جدید تنها برای درمان سایکوز / توهم (همانند شیزوفرنی) بکار نمی روند، بلکه بازه گسترده ای از موارد روان پریشانه را شامل می شوند. یکی از کاربردهای آنها در درمان اختلال دوقطبی در بزرگسالان است. در موارد خاص برای درمان کوتاه مدت در افراد بالای 10 سال هم استفاده می شوند. پس اجازه ندهید که برچسب های رایج در دسته بندی داروها شما را فریب دهد،بسیاری از داروها  برای بیش از یک بیماری بکار می روند.

نمونه ی این داروها : لیتیوم – دیوالپرواکس سدیم ( دپاکین) – لاموتریژین ( لمیکتال) – کاربامازپین ( تگرتول)

8. داروهای آتیپیکال آنتی سایکوتیک اثرات جانبی کمی دارد.

این دسته از داروها غالبا رایج ترین نوع درمان تجویزی هستند. در آمریکا سازمان نظارت دارویی و غذایی برآوردکرده است که این نوع داروها بی ضرر هستند. با این حال مانند هر داروی دیگری، این دسته از داروها، اثرات جانبی خود را دارند. این داروها اثرات جانبی متفاوتی نسبت به داروهایی که برای عود کردن بکار میروند، دارند. در راس اثرات جانبی افزایش وزن و معضلات متابولیسمی که منجر دیابت نوع دو شوند،ریسک سکته و مشکلات قلبی (شامل افزایش آریتمی کاردیادیک که سبب مرگ ناگهانی میشود) قرار دارند.

9. شاید من فقط افسرده هستم.

در اکثر موارد بیماری دوقطبی خود را بشکل افسردگی بالینی نشان می دهد. بیش از 25 درصد افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، به اشتباه تشخیص افسردگی دریافت می کنند. یکی از دلایل این اشتباه آن است که افراد در فاز مانیا احساس نیاز به روانپزشک نمی کنند و حالشن "خوب" است، و معمولا زمان بروز افسردگی به پزشک مراجعه می کنند.

اگر تا به حال دچار اپیزود های افزایش انرژی و کم خوابی بدون دلایل جانبی مثل سوء مصرف مواد، سفر های طولانی، یا شب بیداری درسی/کاری نشده اید، با روانپزشک خود در میان بگذارید. 

آنتی سایکوتیک آهنگ اختلال اختلال روانی اختلالات روانی اختلالات عصبی استرس اسکیزوفرن اسکیزوفرنیk اعتیاد اعصاب و روان اعصاب وروان اعصاب وروان،تست اعصبانیت افسردگی افطار الکترود الکتروشوک انحراف جنسی اوتیسم بایپولار بدبینی بستری بستری بیماران روانی مزمن بهتر بهترین درمان اسکیزوفرن بهترین متخصص اعصاب و روان بیماران اعصاب وروان بیماران روانی بیماران روانی مزمن بیماری تشخیص تشنج تنش توانبخشی توانبخشی, اعصاب وروان, بهترین متخصص اعصاب و روان ,روانی مزمن, مرکزتوان توانبخشی,اعصاب وروان,روانی مزمن,مرکزتوانبخشی,بیماران اعصاب وروان,مرکز توهم حافظه خانواده دارو داروهای اسکیزوفرنی درمان درمان اسکیزوفرن درمان بیماران اعصا دستگاه عصبی دوقطبی رفتار پرخاشگرانه رمضان رواندرمانی روانشناختی روانپریش روانپزشک روانپزشکان روانی مزمن روشهای درمان رکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهداری بیماران روانی مزمن مرکز نگهد ریسپیریدون سایکوتیک شیزوفرنی عصبانیت علائم منفی عود كلوزاپین مرکز اعصاب و روان مهرآفرین مرکز بستر بیماران اعصاب و روان مهرآفرین مرکز توانبخشی مهرآفرین مرکز نگهدارمرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان تهران مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان تهران مهرآفرین مرکزتوانبخشی مغز مهرآفرین موسیقی موسیقی درمانی نگهداری نگهداری بیماران اعصاب و روان هالوپریدول هذیان هوش فعال پارکینسون پزشکی ژن ژنتیکی کاتاتونیک کاردرمای کارکرد مغز کودک آزاری